شب بی راهه تو ای دنیای فانی
دلم پیر و شکسته در جوانی
غبار غم نشسته روی سینه
دلا تنگ آمده از بغض و کینه
غبار غم نشسته روی سینه
دلا تنگ آمده از بغض و کینه
ز بخت بد فلک ای داد و بیداد
چه غم دارد دل این آدمیزاد
فلک داد و فلک داد و فلک داد
شکسته قلب آن بیچاره فرهاد
در این ماتمگه دنیا اسیرم
فلک با صد جفا کردی تو پیرم
به سر شد عمر من شادی ندیدم
به سینه غم نشست و ناامیدم
به سر شد عمر من شادی ندیدم
به سینه غم نشست و ناامیدم
ز بخت بد فلک ای داد و بیداد
چه غم دارد دل این آدمیزاد
فلک داد و فلک داد و فلک داد
شکسته قلب آن بیچاره فرهاد