نمیدونم

از این زندگی خالی منو ببر به اون سالی که تو اسممو پرسیدی به روزی که منو دیدی به پله های خاموشی که با من رو به رو میشی یه جور زل بزن انگاری نمیشه چشم برداری منو ببر به دنیامو به اون دستا که میخوام و به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم از این اشکی که می لرزه منو ببر به اون لحظه به اون ترانه ی شادی که تو یاد من افتادی به احساسی که درگیره به حرفی که نفسگیره از این دنیا که بی ذوقه منو ببر به اون موقع به اون موقع منو ببر به دنیامو به اون دستا که میخوام و به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم از این دوری طولانی منو ببر به دورانی که هر لحظه تو اونجایی زیر بارون تنهایی منو ببر به اون حالت همون حرفا همون ساعت به کاغذ توی مشتی که به چشمای درشتی که تو چشمام خیره می مونن به من چیزی بفهمونن منو ببر به دنیامو به اون دستا که میخوام و به اون شبها که خندونم که تقدیرو نمیدونم به اون شبا که خندونم که تقدیرو نمیدونم نمیدونم نمی دونم