احمد ظاهر

این لقب به محبوبیت گسترده، حضور پرجاذبهٔ او روی صحنه و تأثیرش بر موسیقی مردمی افغانستان اشاره دارد. شباهت ظاهری و سبک پوشش او نیز در شکل‌گیری این مقایسه نقش داشته‌اند.

او علاوه بر آوازخوانی، آهنگسازی می‌کرد و سازهایی مانند آکاردئون و هارمونیم می‌نواخت. همچنین با آهنگسازان دیگری همکاری داشت؛ بنابراین نباید آهنگسازی یا سرودن شعرِ همهٔ اجراهایش را به خود او نسبت داد.

بخش عمدهٔ آثار او به فارسی دری است. در کارنامه‌اش اجراهایی به پشتو و زبان‌های دیگری، از جمله انگلیسی و هندی، نیز وجود دارد.

«مجلسی» به اجراهایی در فضای محفل و گردهمایی اشاره دارد. این ضبط‌ها می‌توانند همراهی سازها و حال‌وهوایی متفاوت از نسخه‌های استودیویی داشته باشند. وب‌سایت مستند «ZAHIR» نیز یک اجرای مجلسی از «تنها تویی» را با همراهی طبله و هارمونیم معرفی می‌کند.

روایت قطعی و مورد توافقی وجود ندارد. گزارش رسمی زمان مرگ او در ۱۴ ژوئن ۱۹۷۹، حادثهٔ رانندگی را علت اعلام کرد، اما خانواده و روایت‌های دیگر این توضیح را رد یا زیر سؤال برده‌اند.